සබඳ අපි කඳු නොවෙමු- උනුන් පරයා නැඟෙන..

‘මාක්ස්‘ කියනවා තවත් ජාතියක් යටපත් කරන්න සිතන කිසිඳු ජාතියකට නිදහස් ජාතියක් විදිහට නැඟී සිටින්න බැහැ කියලා. ඒක ඇත්තක්. අපිට අපේ නිදහස ගැන හිතන්න නම් අපි ඉදිරියේ සිටින අනෙකාගේ නිදහස අපි අතින් උල්ලංඝණය නොවිය යුතුයි. වසර ගණනාවක් පුරා බහුතරවාදය හා සුළුතරවාදය තුල මිරිකෙමින් අපි එකිනෙකාගේ නිදහස අහිමිකර ගත්තා. සැබෑ ගැටලුව කුමක්ද? ගැටළුවට වගකිවයුත්තේ කවුද? යන්න පිලිබඳ නිනව්වක් නොමැතිව දහස් ගණනින් එකිනෙකා මරාගත්තා.මැරුණේ අපේ පංතියේ අපේම උන්.නමුත් අපේ පිට ප්‍රශ්න පටවා අපි අපිවම මරගැනීමට සැලැස්වූ උන් එකිනෙකා හා සිනාමුසුව අතට අත දී සතුටු සාමීචියේ යෙදුණා. ගැටලුව සිංහල හෝ දෙමළ භාෂා තුළ නැත. ගැටලුව සිංහල හෝ දෙමළ ජනවර්ග තුළ නැත. ගැටලුව ඇත්තේ පංතිය තුලයි. පීඩකයා හා පීඩිතයා තුළයි.පීඩකයන්ට ජාතියේ, ආගමේ හෝ වර්ණයේ වෙනසක් නැතුවා සේම පීඩිතයාටද ජාතියේ, ආගමේ හෝ වර්ණයේ් වෙනසක් නැත. මේ සැබෑ ගැටීම පංති දෘෂ්ඨිකෝණයෙන් නිවැරදිව හඳුනාගන්නා තුරු අර්බුදයට විසඳුමක් නොලැබෙනු ඇත.
උතුරේ දීපචෙලවන් ප්‍රදීපන් වගේම දකුණේ දර්ශන මෙන්දිස් මේ ගැටළුව නිවැරදිව හඳුනගත්තා. දර්ශන තමන්ගේ ‘කඳුලුමිටියාවත‘ (1992) කෘතියේ. “උතුරින් - දකුණට“ කියන පද්‍ය පංතිය.ඊට හොඳ උදාහරණයක්. ඔහු මේ පැදි පෙළට අපූරු අනු මාතෘකාවක් යොදනවා. ඒ තමයි ‘පීඩිත ජාතියේ පීඩිතයෙකුගෙන් පීඩක ජාතියේ පීඩිතයෙකුට‘ යන්න. දර්ශනගේ මේ කාව්‍යය ටිකක් විතර කපලා කොටලා ගුණදාස කපුගේ ශූරීන් පසුකාලීනව ගායනා කරනවා ගීතයක් හැටියට. දර්ශන වරෙක ප්‍රකාශ කරනවා “මෙම කවිය ඇසුරෙන් සකස් කොට, ගායක ගුණදාස කපුගේ ගයන ගීතය නිසි මාතෘකාව යටතේ ඉදිරිපත් නොවීම ගැන මම කම්පා වෙමි“ කියලා.(http://www.boondi.lk/article.php?ArtID=985)
මේ පහත දැක්වෙන්නේ දර්ශන මෙන්දිස් ගේ ‘කඳුලු මිටියාවත‘ කාව්‍ය සංග්‍රහයේ සඳහන් වූ ‘උතුරින් දකුණට‘ පද්‍යයේ සම්පූර්ණ වචන මාලාවයි.

සබඳ අපි කඳු නොවෙමු
උනුන් පරයා නැගෙන
සුනිල දිය කඳුරු වෙමු
එකම කන්දෙන් වැටෙන

වියරු ගිනිදැල් නොවෙමු
වනය අවුලා තබන
මුරුගසන් වැස්ස වෙමු
දැවෙන කැලයට වහින

චන්ඩ පවනක් නොවෙමු
දෙරණ අතුගා දමන
මන්ද මාරුතය වෙමු
දෙකොන සිපගෙන හමන

නපුරු හීනය නොවෙමු
ළමුන් නිදි සුව බිඳින
සොඳුරු අඬහැරය වෙමු
දනන් නින්දෙන් මුදන

යකඩ පිත්තල නොවෙමු
රජුන් උඩ පැන තලන
බුරුත-කොස්-නැදුන් වෙමු
උනට එසවිය නොහෙන

පිදුරු-පොල් අතු නොවෙමු
පැරණි ගෙට සෙවිලි වන
සබඳ අපි ගඩොලු වෙමු
අලුත් ගෙපැලක් බඳින

මේ තරම් සියුමැලිද කළු ගල්

රජී වසන්නත ලියපු මේ ගීතය සංගීතවත් කරන්නේ කිහිපවතාවක්ම රාජ්‍ය සම්මාන දිනාගත් රජරටින් බිහිවුණු දක්ෂ සංගීතවේදියෙක්. ඔහු දර්ශන රුවන් දිසානායක. 

රජී ගේ හා දර්ශනගේ සුසංයෝගය බිහිදොරින් එළිබසින්නේ ප්‍රවීණ සංගීතවේදී සුනිල් එදිරිසිංහයන්ගේ හඬමුසුවත් සමඟයි.

..................................................

මේ තරම් සියුමැලිද කළු ගල්

හිතන්නටවත් බැරි නිසා

මම ගියා අවුකන බුදුන්ටත්

දෑස් දුන් මිනිසා සොයා //

කලා වැව ලඟ ඉලුක් හෙවනක

මැටි පිලක පැදුරක් එලා

රිදුම් පිරිමදිමින් බලයි ඔහු

මැරෙන ඉපදෙන රළ දිහා

ඉසුරුමුණියේ නුඹ තැනූ

පෙම්බරිය කොතැනද කියා

මා ඇසූ විට හිනැහුණා ඔහු

තවම තනිකඩයැයි කියා //

........................................................

රජී හැමවිටම තොරාගන්නේ පීඩයෙන් මිරිකෙන සමාජයේ සැඟවුනූ තේමාපාඨ. පහුගිය දවසක ශිෂ්‍ය සංගමය සංවිධානය කරපු වැඩසටහනකට නීති පීඨයට ආපු ‘රජී ‘ කිව්වේ, තමන්ගේ ජීවත අත්දැකීම,තමන්ගේ පංතිය තමන්ගේ සෑම නිර්මාණයක් තුළම ගැබ්වෙලා තියෙනවා කියලයි. මේ ගීතයටත් ඔහු ප්‍රස්තුත කරගෙන තියෙන්නේ ගල්වඩුවෙක්. බුදුන්ටත් දෑස් දුන් මේ ගල්වඩුවා තවමත් ඉලුක් ගෙපැලක තනිකමින් සුසුම්ලන්නේ හුදෙකලාවෙන්. ඇත්තටම මේ ගල්වඩුවා ගැන දන්නේ කවුද..? වචනයෙන් වචනය විග්‍රහ කරනවට වඩා සමස්ත ගීතයේම අරමුණ අපි තේරුම්ගත යුතුයි. අපි පොඩ්ඩක් හිතමු. රුවන්වැලි සෑය හැදුවේ කවුද? පරාක්‍රම සමුද්‍රය හැදුවේ කවුද? කියලා කවුරුහරි අපෙන් ඇහුවොත් අපි කියන්නේ යුගයන් දෙකකදී මේ රටේ රජකරපු රජවරු දෙන්නෙක්ගේ නම්. තවත් වෙලාවකදී කවුරු හරි ඇහුවොත් ගල්ඔය කළේ කවුද? මහවැලිය කළේ කවුද? අපිට මතක් වෙන්නේ නිදහසින් පස්සේ අපේ රටේ බිහිවෙච්ච දේශපාලඥයෝ දෙන්නෙක්ගේ නම්. නමුත් කවුරුවත් හරියටම දන්නේ නෑ, මේවගේ නිර්මාණ කරන්න දායක වුණ කම්කරුවෙකුගේ එක නමක්වත්. අඩුමතරමේ ඔවුන් ගැන මතකෙටවත් එන්නේ නැති තරමි. නමුත් පාලකයන්ගේ නම් ප්‍රසිද්ධ කරන්න කොයිතරම් නම් කම්කරුවෝ පිරිසක් තමන්ගේ දහඩිය, ලේ වගුරන්න ඇතිද? නමුත් ඔවුන්ට සාධාරණයක් ඉටුවුණාද? අඥාත නිර්මාණකරුවන් දහස් ගණනක් තමන්ගේ ශ්‍රමය අඩු ලංසුවකට මිල කරන්න ඇති. නමුත් ඉතිහාසය රඳවාගන්නේ පාලකයන්ගේ නම් පමණයි. ‘තක්ෂිලා ස්වර්ණමාලි‘ ලියපු ‘ටකරං සහ වඩිම්බු‘ කියන කෙටිකතා සංග්‍රහයේ එක් කෙටිකතාවක් තමයි ‘ඉස්කෝලේ මහත්තයා නටබුන් වලට ඇහෙන්න කෑ ගැහුවා‘. ඒ කෙටිකතාවේ තැනක මෙහෙම ලියල තියෙනවා “ රජාලා හදපු කෙංගෙඩියක් නෑ. ඕව හැදුවේ අපේ උං. හදාපු උං ගේ අත් කැපුවා. ඇස් පොට්ට කළා. එව්වංගේ නම් ඉතිහාසේ ලියෝගෙන අපේ උං මැරුවා. යකෝ නාහෙන් බේරෙන වතුර බිංදුව මාපටැඟිල්ලට වැටෙන්න පතාක පිළිම හැදුවේ තොපි නෙමෙයි අපි“ ‘රජී‘ එතරම් ආවේගශීලී නොවුනත් තමන්ගේ ගේයපද රචනයට අනුභූතිය කරගන්නේ ‘ස්වර්ණමාලි‘ ලියපු කෙටිකතාවේ අනුභූතියමයි. ‘ටෙනිසන් පෙරේරා‘ විසින් රචිත ‘දැතිරෝදෙන් උපන් බුදුන්‘ ග්‍රන්ථයට පාදක වන්නේ කාර්මික සමාජ විප්ලවයක්. නමුත් රජය විසින් මේ පොත තහනමට ලක්කරන්නේ ඉන් බුදුන්වහන්සේට අපහාසයක් වුණු බව දක්වමින්. නමුත් ග්‍රන්ථය තහනම් කිරීම පසුපස තිබුණේ සැබෑ දේශපාලනික උවමනාවක්. ‘රජී ‘ ලියපු මේ ගීතය තුළත් බුදුන්ට දෑස් දීමට ගල්වඩුවා සමත්වීම තුළ පෙන්වන්නේ කම්කරුවා බුදුන්ටත් වඩා උසස් යැයි පැවසීමද? යන්න යමෙකුට ප්‍රශ්න කළ හැකිය. ඒ ප්‍රශ්නයේ වරදක් නැ. බෞද්ධ සංස්කෘතිය තුළ උත්තම පෞර්ෂ්‍යත්වය බුදුන්වහන්සේ වන විට ඊටත් එහා ගිය පෞර්ෂ්‍යත්වයක් කම්කරුවාට ආරෝපණය කිරීමට ‘රජී‘ උත්සහ කරන්න ඇති. රජී මෙතන ගල්වඩුවෙකුට සංක්ෂිප්ත කරන්නේ සමස්ත වැඩකරන පංතියේ ජනතාව වන බව මගේ අදහසයි. ඒ අනුව වැඩකරන පංතිය අසහාය ලෝකෝත්තර විමුක්තිදායකයකු හා සම කිරීම තුළ හෝ ඉන් එහා ගිය ගෞරවයක් ලබා දීම තුළ අතීතයේ සිටම කම්කරුවාට සිදුවුණු අසාධාරණය අස්වැසීමට රචකයා යම් උත්සහයක් දරා ඇතැයි යන්න සිතිය හැකිය.

බලා වැලපෙමි නෙලා ගනු බැරි හන්තාන සිහිනේ...

ගීතයට ප්‍රසතුත වී ඇති තේමාව පිළිබඳ මාගේ අදහස නම්, මෙම ගීතය හඳගමගේ “ඇගේ ඇස අග“ (Let her Cry) චිත්‍රපටයේ තේමාපාඨයට යම්තාක් දුරකට සමාන්තර වන බවයි.

මෙය ‘හන්තාන අඩවිය‘ පාදක කරගත් ගීතයකි. හන්තාව අඩවිය කියූ සැණින් මතකයට නැඟෙන්නේ අන් කිසිවක් නොව ‘සරසවි භූමියක්‘ බව මා අමුතුවෙන් පැවසිය යුතු නොවේ. එනයින් මෙම ගීතය සරසවිය පාදක කරගත් ප්‍රේමණීය සිදුවීමක් බව වාච්‍යාර්ථ මතුපිට තුළ ඉතා හොඳින් විද්‍යාමාන වේ.

නමුත් මෙය හුදෙක් සරසවි මානව මානවිකාවකගේ කුළුඳුල් ප්‍රේමයකට ලඝු කිරීමට මම මැලි වෙමි. මෙය එක්තරා අසම්ත පෙමක කතාවක් ය යන්න මගේ අදහසයි. ප්‍රේමය අසම්ත විය නොහැක. නමුත් ප්‍රේමය සම්මත හෝ අසම්මත යැයි හංවඩුගසන්නේ සදාචාරය නැමැති පිරුවට තුළින් නිරුවත වසාගත් සමාජයය විසිනි. ඒ සමාජීය දෘෂ්ඨිකෝණය අනුව සරසවි ආචාර්යවරයකු හා ශිෂ්‍යාවක අතර ඇතිවන ප්‍රේමය සම්මත එකක් නොවනු ඇත.

.

“බලා වැළපෙමි 

නෙලාගනු බැරි 

හන්තාන සිහිනේ..“

ඇයට තම ප්‍රේමය කිසිඳු කලෙක නෙලාගත නොහැක. මන්ද, එය අසම්මත යැයි සමාජය ඇයට ගරහනු ඇත. නෙලා ගනු නොහෙන පෙමක් හෙයින් ඇය රහසේ ම වැළපෙනුයේ එබැවිනි.

.

“දරා නෙත් අග

දොවා සිත් මල 

ගොතනු මැන ළඳුනේ

සංසාර සිහිනේ“

සංසාරය නම් දීර්ඝ වූ ගමන තුළ කවදා හෝ හමුවූ හුරුව ඇතිව, මතු සසර තුළ නැවත හමුවීමේ බලාපොරොත්තුව ඇතිව එතෙක් ඉවසා දරා සිටින ලෙස ඇයට ඔහු ආරාධනා කරයි.

.

“වැහි පබළු යට

රඟ මඬල මැද

ඔබේ දෑතේ තුරුළු වෙන්නට“

ඇගේ ඇත්තේ අවිහිංසක ආශාවකි. සරසවි රඟ මඬල මතුයෙහි ඔහුගේ දෑතෙහි තුරුළුව සැතැපීමට ඇය ආශා කරයි.

.

“බිසෝ හැර ගිය 

ලසෝ රඟහල

අමාවක අඳුරේ

නොයනු මැන ළඳුනේ“

ඔහුගේ බිිරිඳ ඔහු හැරගොස් ය. එබැවින් ඔහුගේ හදවත නම් රඟහල දැන් ඇත්තේ අඳුරේය.එය හුදු අන්කාධරයක් පමණක් නොව, ‘අමාවක අඳුරකි. මේ රූපකයෙන් රචකයා ගීතයේ දැක්වෙන පුර්ෂයා තුළ පවතින භාවාත්මක හුදෙකලාව විග්‍රහ කිරීමට සියුම් ලෙස උත්සහ ගෙන ඇත. ඒ හුදෙකලාව මැකීමට පැමිණී අනාරාධිත අමුත්තිය වෙත ඔහු දැන් බැඳී ඇත. ඔහු ඇයට නොයන ලෙස ආයාචනය කරයි.

.

“වඩින තුරු සඳ දුරින් ඉන්නම්

තරු ඇදුරු පෙම් ගී අහන්නම්

ඇයට ප්‍රකාශිතවම සිය ප්‍රේමය හැඟවිය නොහැක. එබැවින් ඇය ඔහුට දුරින් හිඳ ආදරය කරයි. ස්වකීය තරු ඇඳුරිඳුගේ ඇමතීම ඇයට පෙම් ගී වැනිය.

.

“සොඳුරු ඒ සඳ දියේ එන්නම් 

හිඳිනු මැන සොඳුරේ 

හන්තාන අරණෙ“

තමා එනතුරු හන්තාන අරණෙහි හිඳින ලෙස ඔහු ඇයට ආරාධනා කරයි. ඒ ආරධනය වඩා ප්‍රේමණිය වන්නේ සෞම්‍ය එලියක් සේ ඇය වෙත පැමිණෙන වග දැක්වීම තුළිනි.

.

ජානක සිරිවර්ධන විසින් පදරචිත මෙම ගීතය ගායනය කරන්නේ පණ්ඩිත් අමරදේවයන් හා නව පරපුරේ දකෂ ගායිකාවක වන උමාරියා සිංහවංශ විසිනි. මෙම හඬ සුසංයෝගයද ගීතයේ යටි අර්ථයට මනා සාධාරණයක් ඉටුකර ඇතැයි යන්න මාගේ අදහසි. මන්ද පරිණත පිරිමි හඬක් සහ යොවුන් කාන්තා හඬක් ගීතයේ පදරුත් සමඟ හොඳින් ගැලපෙන බැවිනි.

ඇඩ්‍රස් නෑ...

කාලෙකට පස්සෙ හොඳ චිත්‍රපටියක් බැලුවා. ඔව්, ඇත්තටම හුඟ කාලෙකට පස්සේ. මේ වෙනකොට ලංකාවේ සිනමාව එක එක රැලි පස්සේ දුවලා හොඳටම හති වැටිලා ඉන්න‍ෙ. කාලයක් අපේ සිනමාව බොළඳ ආදර කතා පස්සේ දිවුවා. නිකං නෙමෙයි කෝටි ගණං වියදං කරගෙන.  ඊට පස්සේ විකට කතා රැල්ලක් ආවා. ඉස්කෝලේ ළමයි ටිකට පෙන්නන්න පුළුවන් හන්දා ළමා චිත්‍රපටි හැදුවා. මෑතක් වෙකොට නවත්තගන්න බැරි රජ කතා රැල්ලක් ගොඩනැඟුනා. ඒත් මේ එක රැල්ලකින් වත් ලංකාවේ චිත්‍රපටි කර්මාන්තයේ සාධනීය වර්ධනයක් උනේ නෑ. ප්‍රේක්ෂකයා එන්න එන්න චිත්‍රපටි වලින් ඈත් උනා. එ්කට එක හේතුවක් තමයි මේ සමාජ ක්‍රමයත් එක්ක චිත්‍රපටියක් බලන්න තරම් විවේකයක් මිනිස්සුන්ට නැති එක. ඒත් අඩුම තරමේ ෆිල්ම් හෝල් එක පිරෙන්න සෙනඟ ගෙන්න ගන්න මේ එක රැල්ලකටවත් බැරි උනා. අපේ රටේ සම්භාව්‍ය ගණයේ චිත්‍රපටි බිහි උනත් ඒවා වාණිජ පරමාර්ථයෙන් හැදුණ ඒවා නෙමෙයි. ඒ වගේ හොඳ චිත්‍රපටි බලන්න නම් චිත්‍රපටි සම්මාන උළෙලක විනිශ්චය මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙක් වෙන්නම ඕනේ. මොනවා උනත් ජැක්සන් ඇන්තනී මහත්තයා මේ දෙපැත්තම දිනාගෙන තියනවා. හොල් එක පිරෙන්නම සෙනඟ නැති උනත් ‘ඇඩ්‍රස් නෑ‘ බලන්න මිනිස්සු ඇවිල්ලා හිටියා. චිත්‍රපටියේ ප්‍රචාරණ කටයුතු වල තිබුණ ආකර්ෂණීය නිර්මාණශීලී බවත් එ්කට එක හේතුවක් වෙන්න ඇති. මිනිස්සු ගොඩක් කුතුහලෙන් තමයි චිත්‍රපටිය බලන් ඇවිලා තිබුණේ. ඒ කුතුහලයේ පිපාසය නිවෙන්නට සීතල වතුර වීදුරුවක් පුරෝලම ජැක්සන් මහත්තයා දීලා තිබුණා.

වාණිජ වශයෙන් චිත්‍රපටිය සාර්ථකයි.ඒ ගැන කතා කරන්න දෙයක් නෑ. ‘ඇඩ්‍රස් නෑ‘ අළුත් කතා තේමාවක්. මේතාක් කාලෙකට කතා නොවුණු කතා තේමාවක්. මගේ මතකේ හැටියට ළමා චිත්‍රපටියක් උන ‘සමනළ තටු‘ චිත්‍රපටියේ තිබුණේ මීට සමාන තේමාවක්. නමුත් ‘ඇඩ්‍රස් නෑ‘ චිත්‍රපටිය ගොඩක් සංකීර්ණයි. සරල නෑ. ‘ඇඩ්‍රස් නෑ‘ පවුලේ කාටත් එකට ඉඳං බලන්න පුළුවන් චිත්‍රපටියක්. මොකද ඒකේ කතා වෙලා තියෙන තේමාව පොඩි උන්ට තේරෙන්නේ නැති නිසා පොඩි උන් බැලුවා කියලා අවුලක් නෑ. අනික ඒකේ ඇතැම් රූප රාමු, දෙබස් මේ සමාජයේ වැඩිහිටියන්ට හුරු පුරුදු උනාට පොඩි උන්ට තේරෙන්නේ නෑ. ඒ නිසා පොඩි එවුන් එක්ක බය නැතුව බලන්න පුළුවන්. හැබැයි පොඩි උන් අහන ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්න තමන්ට පුළුවන්නම් විතරක් පොඩි උන් එක්ක ඇවිත් බැලුවට වරදක් නෑ. 

නාසි වත්තේ හිට්ලර් කියන්නේ කතාවේ ප්‍රධාන චරිතයක්. මිනිහා මහඋළුගෙදර ඉඳං එලියට එන තැනකින් තමයි චිත්‍රපටිය පටන් ගන්නේ. හිට්ලර් මැරයා. මිනිහා කරන්නේ පොඩි පොඩි බිස්නස්. ඒවා කුඩු බිස්නස් වගේ ලොකු ඒවා නෙමෙයි. මිනිහගේ බිස්නස් එක තමයි හිඟාකෑම. හිඟාකෑම කිවුවට හිඟාකෑමට සැලැස්වීම. පොඩි දරුවෝ, අබාධිතයෝ,පික් පොකට් කාරයෝ, වීදි නාට්‍යකාරයෝ, සර්කස්කාරයෝ,ෂැන්ඩෝ කාරයෝ මේ වගේ උදවිය තමයි මිනිහගේ ගෝලයෝ. ගුබ්බෑයමේ ගෝරිං කියන්නේ හිට්ලර්ගේ දෙවැනියා. කසිකබල් පරණ ඩෙලිකා වෑන් එකක උදේ පාන්දරම කට්ටිය පටවගෙන ගිහින් තැන් තැන් වල බස්සන ගෝරිං, ආයෙමත් හවසට ඒ අයව එකතු කරගෙන ඇවිදින් කට්ටියම එදා හිඟාකාලා හම්බකරගත්ත  සම්තිං එක හිට්ලර්ට බේරනවා. මේක තමයි වැඩපිළිවෙල. ඔය අතරේ නාසි වත්තේ ඉන්න තවත් චරිතයක් තමයි සන්ධ්‍යා අක්කා. සන්ධ්‍යා අක්කා ගාව කෙල්ලෝ තුන්දෙනෙක් වැඩකරනවා. වැඩ කරනවා කිවුවට ගාමන්ට් එකක් නෙමෙයි. සන්ධ්‍යා අක්කගේ බිස්නස් එක තමයි ගණිකා වෘත්තිය. හිට්ලර්ට ඕනේ උනාම යන්නෙත් සන්ධ්‍යා අක්කා ගාවට. ඒත් කවුරු මොනවා කළත් අන්තිමේදි හිට්ලර්ගේ පංගුව හිට්ලර්ට ලැබෙන්න ඕනේ.  සද්ගුණවත් පිංසාර කියන්නේ හොඳ සල්ලිකාරයෙක්. ඒ වගේම ලොකු බිස්නස්කාරයෙක්. මිනිහාගේ බිස්නස් එක තමයි ආබාධිතයන්ට අදාල වෙන උපකරණ හදන එක. මිනිහා අබ්බගාත දුප්පත් පොඩි එකෙකුට නොමිලේම ගැලපෙන බොරු කකුල් දෙකක් හදලා දෙනවා.ඒ තරමටම පින්සාර සද්ගුණවත් කෙනෙක්.නමුත් පින්සාර කියන්නේ හිට්ලර්ට කොන්ත්‍රාත් දෙන අතරමැදියෙක් කියලා තේරෙන්නේ චිත්‍රපටිය ටික වෙලාවක් බලද්දී. සමාජයේ ඉන්න ලොකු ලොකු මිනිස්සුන්ගෙ එක එක කොන්ත්‍රාත් ලැබෙන්නේ පින්සාරට. පින්සාර ඒව දෙන්නේ හිට්ලර්ට. හිට්ලර් වැඩේ කරාම තමන්ට ලැබුණ ගාණින් ටිකක් හිට්ලර්ට දෙන්න පිංසාර අමතක කරන්නේ නෑ. ඔහොම ලැබෙන්නේ නිකම්ම නිකං කොන්ත්‍රාත් නෙමෙයි. මිනීමැරුම් වගේ ඒවා. දවසක් ගෝරිං ලව්වා පිංසාරගේ කොන්ත්‍රාත් එකක් කරවගන්න හිට්ලර් ටික කාලෙකට ගෝරිංව ඇඹිලිිපිටියට යවනවා. ඇඹිලිපිටියේ මුදලාලි කෙනෙක් ඒ වෙනුවට ඇඹිලිපිටියේ කරා ව හිට්ලර්ට එවනවා. එදා ඉඳං ගෝරිංගේ තනතුර ලැබෙන්නේ කරාට. කරා ටිකක් වෙනස්. ගෝරිං වගේ නෙමෙයි. නාහෙට අහන්නේ නෑ. නමුත් වැඩේ හරියට කරනවා. හිට්ලර් යටතේ වැඩ කරන එක ගෝලයෙක් තමයි චැප්ලින්. චැප්ලින් ගොලුයි. චැප්ලින් කරන්නේ වීදි නාට්‍ය. චැප්ලින්ට ඉන්නවා දුවෙක්. චැප්ලින් ඒ දරුවගේ ඇත්තම තාත්තා නෙමෙයි. නමුත් ඒ බව චැප්ලින් තමන්ගේ දුවට හඟවන්නේ නෑ.  දුව හිතං ඉන්නේ තාත්තා මඩකලපුවේ කඩයක් කරනවා කියලා. චැප්ලින්ගේ දුව නීතිය ඉගෙන ගන්නවා. චැප්ලින්ගේ දුවට ආදරය කරන්නේ පින්සාරගේ පුතා. මිනිහා නීති ශිෂ්‍යයෙක්. මේ නීති ශිෂ්‍ය කණ්ඩායම මාවත් දරුවන්, පැල්පත්වාසින්, ගණිකාවන් වගේ සමාජයේ පහළම ස්ථරයේ ඉන්න උදවිය ගැන රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක් එක්ක එකතු වෙලා අධ්‍යයනය කරනවා. ඔය අතරේ පින්සාරට ලොකු කොන්ත්‍රාත්තුවක් ලැබෙනවා ඇමති තුමාගෙන්. ඇමතිතුමාගෙ පුතා එක්ක යාළු වෙලා ඉන්න පොහොසත් කෙල්ලෙක්ව ඉවර කරන්න කියලා. පින්සාර මේ කොන්ත්‍රාත්තුව භාරකරනවා හිට්ලර්ට. හිට්ලර් වැඩේ පවරන්නේ ඇඹිලිපිටියේ කරා ට. කොහොමහරි කරා අතින් වැඩේ ගැස්සෙනවා. අන්තිමේදි  හිට්ලර්, සන්ධ්‍යා මේ හැමෝම පොලීසියට කොටුවෙනවා. ඔය අතරෙදි මේතාක් කාලෙකට සුදු පිරුවටය දවටගෙන හිටපු පින්සාරගේ නිරුවතත් එළිවෙනවා. මෙහෙම කියන්න ගියොත් මං මුළු චිත්‍රපටියම කියෙව්වා වෙනවා. ඒ වැඩේ කරන්න බෑ. ගිහිල්ලම බලන්න.

ජැක්සන්,කමල්,සබීතා,මහේන්ද්‍ර,දර්ශන්,රොෂාන් වගේ අති දක්ෂ ප්‍රවීණයෝ එක්ක නවකයන් රැසක් තමන්ගේ රංගනයට උපරිම සාධාරණයක් කරලා තියෙනවා.සංගීතය ආචාර්ය රෝහණ වීරසිංහයන්. ගීත රචනය මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්නයන්. ගායනයෙන් දායක වෙන්නේ ගයාන්,නෙළු සහ ශෂිකා. 

‘ඇඩ්‍රස් නෑ‘ කියන්නේ සමාජයේ හරස්කඩක් ගත්තොත් ඒකේ පහළම ස්ථරයේ ජීවත්වෙන පීඩිතම මිනිසුන් කොටසක් ගැන කියවෙන කතා තේමාවක් වටා ගොඩනැඟුණු චිත්‍රපටියක්. ඒ නිසා මේක මේතාක් කාලෙකට අපේ රටේ චිත්‍රපටියක් තුල කතා නොවුණු මාතෘකාවක්. ඇත්තටම ඇඩ්‍රස් නැති සමාජ පංතියක් ගැන කියවෙන කතාවක්. ඇඩ්‍රස් නැති වුණ ලාංකික සිනමාවට ඇඩ්‍රස් දෙන්න ගත්ත උත්සහයක්. බලන්න. 

“මේ බජාර් එකට අහසත් නෑ.. පොළවත් නෑ.. ඇඩ්‍රස් නෑ“ 

ඇඩ්‍රස් නෑ හැදුණු හැටි, රූගත කිරීම් අතරතුර...

ඇඩ්‍රස් නෑ...

ගායනය - ගයාන් පෙරේරා

රචනය - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න

සංගීතය - ආචාර්ය රෝහණ වීරසිංහ

Get up Stand up - Bob Marley

Get up, stand up, stand up for your right (3 times)
Get up, stand up, don't give up the fight

Preacher man don't tell me heaven is under the earth
I know you don't know what life is really worth
Is not all that glitters in gold and
Half the story has never been told
So now you see the light, aay
Stand up for your right. Come on

Get up, stand up, stand up for your right
Get up, stand up, don't give up the fight
(Repeat)

Most people think great God will come from the sky
Take away ev'rything, and make ev'rybody feel high
But if you know what life is worth
You would look for yours on earth
And now you see the light
You stand up for your right, yeah!

Get up, stand up, stand up for your right
Get up, stand up, don't give up the fight
Get up, stand up. Life is your right
So we can't give up the fight
Stand up for your right, Lord, Lord
Get up, stand up. Keep on struggling on
Don't give up the fight

We're sick and tired of your ism and skism game
Die and go to heaven in Jesus' name, Lord
We know when we understand
Almighty God is a living man
You can fool some people sometimes
But you can't fool all the people all the time
So now we see the light
We gonna stand up for our right

So you'd better get up, stand up, stand up for your right
Get up, stand up, don't give up the fight
Get up, stand up, stand up for your right
Get up, stand up, don't give up the fight

පිබිදෙන්න, නැගීසිටින්න
නැගී සිටින්න ඔබේ අයිතීන් වෙනුවෙන්
පිබිදෙන්න, නැගීසිටින්න
සටන අත් නොහරින්න

දෙව් ලොව ඇත්තේ පොළව යට යැයි, දෙසුවන් මට පවසා නැත
මා දනී ඔබ ජීවිතයේ සැබෑ වටිනාකම නොදත් බව
නොවේ ද දිළිසෙන සියල්ල රන් වන්නේ
කතාවේ අඩක් තවමත් පවසා නැත
ඔව්, දැන් ඔබ ආලා්කය දකිනවා
නැගී සිටින්න ඔබේ අයිතීන් වෙනුවෙන්

මහා දෙවිඳුන් අහසින් වඩින බව - බොහෝ මිනිසුන් සිතයි
හැම දේම වෙනස් කර හැම දෙනාම ඉහළින් තබයි
නමුත්, ජීවිතයේ වටිනාකම ඔබ දන්නේ නම්
මහපොළවේ සිටිනා ඔබ ගැන ඔබම බලාගත යුතුයි
ඔව්, දැන් ඔබ ආලා්කය දකිනවා
නැගී සිටින්න ඔබේ අයිතීන් වෙනුවෙන්

අපි හැමදෙනා වෙහෙස මහන්සි වෙනවා
යේසුස්ගේ නාමයෙන් මරණින් පසු දෙව් ලොව යාමට
ඔව්, අපි කවදා හරි වටහා ගනීවි
සර්වබලධාරියා යනු මනුෂ්‍යයකුම බව
ඇතැමුන් මෝඩයන් කිරීමට ඔබට හැකි වේවි
නමුත් ඔබට සැම දෙනාම මෝඩයන් කළ නොහැකියි
ඔව්, දැන් ඔබ ආලා්කය දකිනවා
නැගී සිටින්න ඔබේ අයිතීන් වෙනුවෙන්

පිබිදෙන්න, නැගීසිටින්න
නැගී සිටින්න ඔබේ අයිතීන් වෙනුවෙන්
පිබිදෙන්න, නැගීසිටින්න
සටන අත් නොහරින්න

ඇඩ්‍රස් නෑ..

ඇඩ්‍රස් නැති සමාජ පංතියක් ගැන ‘ජැක්සන්‘ කියන කතාව.. තවත් එක් සුවිශේෂී සිනමා නිර්මාණයක්..සමාජය හරස්ප්‍රශ්න කරන අමුතුම ආකාරයේ චිත්‍රපටයක්..

ඇඩ්‍රස් නෑ..
ගායනය - ගයාන් පෙරේරා
පදරචනය - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න
සංගීතය - ආචාර්ය රොහණ වීරසිංහ
අධ්‍යක්ෂණය - ජැක්සන් ඇන්තනී



මේ බජාර් එකට මල්ලී
අහසත් නෑ.. පොළවත් නෑ..
අහසත් පොළවත් නෑ..
ඇඩ්‍රස් නෑ..

පට්ට පොරවල් නෝන්ඩි වෙනවා
සිරා කරාලා චාටර් වෙනවා
නඩු තීන්දු යම රජ්ජුරුවන්ගේ
ඇඩ්‍රස් නෑ..

පොට් එක හිට් නං වැඩකිඩ බොක්කෙං
අද ආතල් නං හෙට චොර වෙද්දෙං
පජාති උන දා
හෙනහුරා වැටෙනවා හිඟන පාත්තරේ
ඇඩ්‍රස් නෑ..

කුණු කඳුවල රජ බොජුන් හොයනවා..
කුජීත රජදරුවෝ
වෘකයෝ බැටළු හම පොරවා
බළලුන් ලව්වා කොස් ඇට බාවනවා
ඇඩ්‍රස් නෑ..

දුප්පත් එකාට ඇත්තටම ඇඩ්‍රස් නෑ. අහසත් පොළවත් ඇරුණාම උන්ගේ කියලා උන්ට තියෙන්නේ මොකද්ද..?.
කවදහරි දවසක යම රජ්ජුරුවෝ තීන්දුව දෙන දාට තමයි මෙහෙ හිටපු පට්ට පොරවල් එහෙදි නොන්ඩි වෙන්නේ.  අන්න එදාට උන්ට ඇඩ්‍රස් නෑ. 
එදා වේල රෝලක් යන උන්ට අද ආතල් නං හෙට චොර උනාම මොකෝ..! හැබැයි කවදා හරි වැඩේ ගැස්සිලා පජාත උන දාට තමයි හිඟන්නගේ පාත්තරේට හෙනහුරා කඩාපාත් වෙන්නේ. අන්න එදාට ඉතිං ඇඩ්‍රස් නෑ. 
පැල්පත් මන්දිරේ උපන්න කුජීත රජදරුවෝ රසමසවුළු හොයන්නේ කුණු කඳුවල. උන්ට කොයින්ද රජ බොජුන්..? උන්ටත් ඇඩ්‍රස් නෑ.
බැටළු හම පොරවගත්ත වෘකයෝ කවදත් ඉතිං බළලුන් ලවා කොස් ඇට බාවනවා. 
හැමදාමත් වගේ අන්තිමට මේ බජාර් එකට ඇඩ්‍රස් නෑ.. මල්ලී...

මෝටර්  බයිසිකල්  “අම්මගේ මාලේ  ටවුමේ උකස් කඩේ“


කිසිම ශ්‍රැතියක් නෑ..
තාලයක් නෑ..
නමුත් අමුතුම රසයක් තියෙන ගීතයක්

පදරචනය/සංගීතය හා ගායනය - අජිත් කුමාරසිරි

චිත්‍රපටිය - මෝටර් බයිසිකල්

අධ්‍යක්ෂණය - ශමීර රංග නාඔටුන්න

කැමරාකරණය - විශ්වජිත් කරුණාරත්න

“ජීවිතේ හරියට මෝටර් බයිසිකලයක් වගේ..ඇයි..? අපිට ඕනෙ වෙලාවට ස්ටාර්ට් වෙන්නේ නැති නිසා“

'රංගන කියන්නේ තරුණ පරපුරේ දක්ෂ  දුප්පත් සංගීතකාරයෙක්.නමුත් ඔහුට ලොකු සිහින තියෙනවා. ටානියා කියන්නේ රංගනගේ ආදරවන්තිය. රංගනගේ ලොකුම ආසාව මෝටර් බයිසිකලයක් මිලට ගැනීම. අවසානයේ ඔහු එකතු කළ මුදලකින් මෝටර් බයිසිකලයක් මිලට ගන්නවා. තම පෙම්වතිය සමඟ අලුත් නිදහස් ජීවිතය තුළ සැරිසරන්න ඔහු මෝටර් බයිසිකලයට ගොඩවෙනවා...'

(2015 දකුණු ආසියානු අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේ හොඳම චිත්‍රපටිය)

 Ciao...

ඉතාලියට සංක්‍රමණය වීමට සැරසෙන තරුණයක් දෙදෙනෙකු වටා ගෙතුණු සාම්ප්‍රදායිකත්වයෙන් බැහැර වූ තේමාවක් සහිත කෙටි චිත්‍රපටයකි.සමාජ ගැටලුවක් මැනවින් විග්‍රහ කිරීමට ගෙන ඇති සාර්ථක උත්සහයක් ලෙස ඉල්හාම් හුසෙයින් ගේ මෙම කෙටි චිත්‍රපටය හැඳින්විය හැක.
ලාංකික සමාජයේ මුල්බැසගෙන ඇති විරැකියාව හා ගෙතුණු තරුණ අසහනය හේතුවෙන් ජීවිත පරදුවට තබා තරුණයන් නීතිවිරෝධී ලෙස විදෙස්ගතවීමට දරණ උත්සහයත් ඒ අතරතුර ඔවුන් බොහෝ දෙනෙකුට අත්වන සෝචනීය ඉරණමත් විනාඩි 16ක් හා තත්පර 16ක් තුළට කැටි කර දැක්වීමට තරම් මෙහි අධ්‍යක්ෂකවරයා දක්වා අැති දක්ෂතාවය විශිෂ්ඨය.
2012 දී ඉතාලි-ශ්‍රී ලංකා කෙටි චිත්‍රපට උළෙලේ හොඳම කෙටි චිත්‍රපටිය ලෙස මෙය නම් කරනු ලැබීය.